Φαλαινοϊστορία

whale at IcelandΑν κάποιος θέλει να δει φάλαινες, ε, θέλει να δει φάλαινες ρε παιδί μου.

Την πρώτη φορά που πήγα Ισλανδία ήταν η πρώτη φορά που πήγα Ισλανδία. Αυτό σήμαινει πως δε γνώριζα δύο από τις πολλές ιδιαιτερότητες που έχει η χώρα, δηλαδή πως έχει φάλαινες  και πως οι βόλτες με καραβάκι για να τις δεις είναι ακριβές. Κι έτσι όταν είδαμε με τον τότε συνταξιδιώτη μου τις τιμές για τα φαλαινοτούρ φρικάραμε και δεν πήγαμε. Τη δεύτερη φορά που πήγα Ισλανδία είχα κρατήσει ένα αξιόλογο ποσό για να δω από κοντά αυτά τα υπέροχα τεράστια κήτη.

Αυτή τη φορά είχαμε εφοδιαστεί με ενοικιαζόμενο αυτοκίνητο, περισσότερες πληροφορίες για φαλαινοτούρ και καλό χάρτη. Ξυπνήσαμε χαρούμενα λοιπόν ένα όμορφο πρωϊνό, διπλώσαμε τη σκηνή μας, και μπήκαμε στο αυτοκίνητο με κατεύθυνση ένα απομακρυσμένο χωριό από το οποίο ξεκινούσε ένα καλό φαλαινοτούρ  (καλό φαλαινοτούρ σημαίνει 95% πιθανότητα να δεις φάλαινες, μικρό καραβάκι και κάπως λογική τιμή). Φτάνοντας λοιπόν στο χωριό συνειδητοποιήσαμε πως το τελευταίο πράγμα που ενδιέφερε τους κατοίκους του ήταν οι τουρίστες. Δεν υπήρχε καμία ταμπέλα που να μπορεί να μας βοηθήσει να καταλάβουμε από που φεύγει το καραβάκι ή που ήταν το φαλαινοτουργραφείο, καμία ένδειξη, τίποτε.

Κάναμε μια βόλτα στο λιμάνι μήπως και το συναντήσουμε κάπου αραγμένο, μπα. Αρχίσαμε να ρωτάμε περαστικό κόσμο μήπως μπορεί να μας βοηθήσει, μπα. Βασικά κανείς δεν ήξερε αγγλικά σε εκείνο το χωριό (“Watch big fiskur. Where ship?” το «ψάρι» στα ισλανδικά παρακαλώ, από τις λίγες λέξεις που ήξερα) και ούτε και είχε όρεξη να καταλάβει την περιέργη νοηματική μας (δε μπορώ ούτε καν να την περιγράψω, ντρέπομαι). Και εμείς βιαζόμασταν! Το πλοίο έφευγε υποτίθεται σε 10 λεπτά. Μπήκαμε σε ένα σούπερ μάρκετ για να ρωτήσουμε κι εκεί, η ταμείας φώναξε έναν πελάτη που υποτίθεται γνώριζε λίγα αγγλικά (όντως γνώριζε ΛΙΓΑ αγγλικά), μπα. Απογοητευμένοι σταματήσαμε και σε ένα σαν καφέ να ρωτήσουμε κι εκεί, και ναι! Εκεί κάποιος ήξερε να μας πει που ήταν αυτό το *@%&^#$% γραφείο φαλαινοτούρ. Στα σκαλάκια καλέ, εκεί δίπλα. Γκρρρρ! Κατεβήκαμε τρέχοντας τα σκαλάκια (σε 2 λεπτά υποτίθεται έφυεγε το καραβάκι) και συναντηθήκαμε με τρεις υπερκούλ τύπους που μας ενημέρωσαν πως το τουρ αναβλήθηκε επειδή δεν είχε τουρίστες. Ίσως γινόταν την επόμενη μέρα.

Εμείς αποφασίσαμε να δούμε τελικά, αντί για φάλαινες φώκιες, σε έναν κόλπο μερικά, αρκετά μάλλον, χιλιόμετρα παρακάτω.

Συνεχίζεται…

Advertisements

About Isis M

Ταξιδεύω κρατώντας σημειώσεις. Για να θυμάμαι! Για να τα ξαναζώ!
This entry was posted in Island/Ισλανδία and tagged . Bookmark the permalink.

One Response to Φαλαινοϊστορία

  1. Crazy Athens says:

    Τι? Πότε συνεχίζεται? Αντε! Τι κάνεις όλη μέρα εκεί? Το κοινό αναμένει τη συνέχεια με αγωνία!! Εγώ πάντως είδα δελφίνια στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης και παραλίγο να μην τα έβλεπα γιατί εκείνη τη στιγμή φωτογάφιζα κάτι άλλο με την πλάτη στο νερό. Άκουσα κάτι Αααα και Ωωωω πίσω μου και γύρισα και τα είδα!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s